Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο

Δηλαδή οκ, αντιλαμβάνομαι οτι έχουμε καταντήσει κουραστικοί με το paparise this, αλλα κι εμείς τη δουλειά μας κάνουμε στην τελική.
Είμαστε εκεί μια παρεα 7 bloggers, μεταξύ των οποίων η αφεντιά μου και η Misirlou Oubliez, γνωστά και μή εξαιρετέα (εξαιρετέα απο συναντήσεις βέβαια) μέλη των καπέλων, που γράφουμε μια ιστορία απο κοινού, χωρίς να ξέρει ο ένας τί έχει στο (διεστραμμένο) μυαλό του για τη συνέχεια ο άλλος.
Εντάξει, ίσως να είναι σε πρώιμο και αυτιστικό στάδιο ακόμα, αλλά γιαυτό ευθύνεστε κι εσείς που δεν το επισκέπτεστε να πείτε τις απόψεις σας, τα καλά του και τα άσχημα του -παρατηρήσεις, σχόλια δεκτά μόνο σε στυλ διθυραμβου:
"Ουάου παιδιά καταπληκτικό πρότζεκτ,
Fight back τρομερή ιστορία"

Μιας λοιπόν και πλησιάζει ΣαββατοΚύριακο και θα έχετε άπλετο χρόνο για διάβασμα, ρίχτερ μια ματιά, δώστε μια ευκαιρία στο κακόμοιρο το paparise.

Υ.γ προδοσίας
Στην ανάγκη αφήστε τους άλλους και διαβάστε μόνο τις δικές μου ιστορίες για το τρελό κοριτσάκι που ρε παιδιά, αν και δε θέλω να περιαυτολογώ, τα σπάει (sorry bitch girl).

Αν όντως φτάσατε ηρωικά ως το τέλος αυτού του spam post και ενδιαφέρεστε, ρίχτε μια ματιά στην περίληψη του πρώτου κύκλου, και μετά δείτε πως το τρελό κοριτσάκι ενεπλάκη στο άδοξο τέλος του Τζέιμς Χάμιλτον (με λίγα λόγια πως του σκότωσα τον ήρωα - lol )