Με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου.

Σήμερα το πρωί, άνοιξα τα Καπέλα και χαμογέλασα.
Σήμερα το πρωί, με κέρασαν ιστορίες που γουστάρω και χαμογέλασα.
Σήμερα το πρωί, ήθελα να πιω καφέ με κάτι φίλους, μήπως τους πω καμιά μαλακία και ξεχαστούν ή επειδή απλά τους γουστάρω δίπλα μου -και σταμάτησα να χαμογελάω.
Σήμερα το πρωί, είδα πως κάποιος έβγαλε τα μάτια του για να φτιάξει την εμφάνιση των Καπέλων κι ο κάποιος ήρθε μετά από κάποιον άλλο που είχε κάνει το ίδιο προχτές κι αυτός ο τελευταίος ήρθε μετά από κάποια άλλη που έκανε ακριβώς το ίδιο πράγμα δυο μέρες πριν. Και χαμογέλασα γιατί δεν είμαστε μόνοι. Και ένιωσα καλά επειδή κάποιοι ενδιαφέρονται.
Για όλους αυτούς είναι οι στίχοι από το τραγουδάκι του τίτλου -όπως το λέει ο Joe Cocker και όχι από τους Beatles εντάξει;

Τι θα σκεφτόσουν αν τραγούδαγα παράφωνα,
θα σηκωνόσουν και θα με παράταγες;
Δάνεισέ μου τ΄αυτιά σου και θα σου τραγουδήσω,
και θα προσπαθήσω να μην είμαι φάλτσος.

Το ξεπερνάω με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου,
μου φτιάχνει η διάθεση με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου,
θα προσπαθήσω πάλι, με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου.

Τι κάνω όταν η αγάπη μου είναι μακριά
(σε ανησυχεί το να μείνεις μόνος;)
Πως νιώθω στο τέλος της μέρας
(είσαι λυπημένος γιατί έμεινες μόνος σου;)

Όχι, το ξεπερνάω με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου,
μου φτιάχνει η διάθεση με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου
θα προσπαθήσω πάλι, με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου.

Χρειάζεσαι κάποιον;
Χρειάζομαι κάποιον να αγαπάω.
Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε;
Θέλω κάποιον να αγαπάω.

Πιστεύεις στην αγάπη με την πρώτη ματιά;
Ναι, είμαι σίγουρος ότι συμβαίνει συνέχεια.
Τι βλέπεις όταν σβήνεις το φως;
Δεν μπορώ να σου πω, αλλά ξέρω πως είναι δικό μου.

Το ξεπερνάω με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου,
μου φτιάχνει η διάθεση με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου,
θα προσπαθήσω πάλι, με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου.

Και για όλους αυτούς είναι ο αγαπημένος της πίνακας από τον Hopper.

Γιατί Ευ-άγγελε και Αρχηγέ Godot -δεν μου είναι εύκολο να σας πω τι αισθάνομαι -με δικά μου λόγια. Το έχω αυτό το πρόβλημα έκφρασης κι έτσι καταλήγω στο να γράφω σεντόνια.
Γιατί Deuced και Στομάχη, ξέρω οτι δεν σας αρέσουν τα "ευχαριστώ" -οτι σας κάνουν να νιώθετε άβολα.
Και γιατί εσύ ξέρεις ... Έτσι δεν είναι;