Θυμάσαι την Πάρνηθα;

Συγνώμη για το μέγεθος αυτού του ποστ, συγνώμη γιατί το συγκεκριμένο ποστ έρχεται με καθυστέρηση. Πήρα είδηση τα γεγονότα στις διακοπές -τέλος πάντων, κάλλιο αργά παρά αργότερα.

'Ισως είδατε το θέμα στις εφημερίδες, με την πορεία των ακτιβιστών στην Πάρνηθα και τις συλλήψεις μέσω της γιγάντιας κινητοποίησης του μηχανισμού (μέχρι ελικόπτερο έστειλαν τώρα που κάποιοι πήγαιναν να ρίξουν μπογιές στο καζίνο!)

Δεν είχα πολύ επαφή με τα μπλογκς αυτό το διάστημα, αλλά από μια γρήγορη ματιά είδα πως οι αγωνιστές φασκελωτές της Κυριακάτικης εκείνης διαδήλωσης στη Βουλή δεν ασχολήθηκαν καθόλου με τη σύλληψη των 27. Μπορεί να κάνω και λάθος, μακάρι να κάνω λάθος. Πάντως, το μόνο που είδα είναι κάποιους διαξιφισμούς μεταξύ μπλόγκερς σχετικά με το ποιός έριξε πρώτος την ιδέα για τη διαδήλωση εκείνης της Κυριακής. Κάνω λάθος; Το εύχομαι.

Αν θέλετε πληροφορίες για τους ακτιβιστές της Πάρνηθας, ρίξτε μια ματιά εδώ κι εδώ.

Το παρακάτω κείμενο είναι από το indymedia:

"Για τους συλληφθέντες στην Πάρνηθα, την αλληλεγγύη, τα γεγονότα στην Ασφάλεια και τα δικαστήρια.

Από την πρώτη στιγμή της σύλληψής τους στο βουνό – σε μια πολύωρη και πρωτοφανή κατασταλτική επιχείρηση – οι 27 χτυπήθηκαν βάναυσα από τα ΜΑΤ και ενώ ήταν δεμένοι με χειροπέδες, απειλήθηκαν και τραμπουκίστηκαν από τα ανθρωπόμορφα γουρούνια που μακριά από κάθε βλέμμα θέλησαν να ξεσπάσουν το αρρωστημένο μίσος τους, με ιδιαίτερη λύσσα δε απέναντι στις κοπέλες, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον χαφιέ δήμαρχο των Θρακομακεδόνων Οικονόμου που «περιπολούσε» για ώρες μαζί με τους μπάτσους, υποδείκνυε άτομα προς σύλληψη και στη συνέχεια προπηλάκιζε τους συλληφθέντες, και με οικοπεδοφάγους – ιδιοκτήτες αυθαιρέτων της περιοχής.

Στην Ασφάλεια που μεταφέρθηκαν αρνήθηκαν να υποταχθούν στο καθεστώς της τρομοκρατίας, στεκόμενοι αλληλέγγυοι ο ένας δίπλα στον άλλο και απαιτώντας το στοιχειώδες: να μεταφερθούν οι τραυματίες στο νοσοκομείο, πράγμα που δεν επιτρεπόταν για ώρες. Η απαίτησή τους αυτή αντιμετωπίστηκε αρχικά με …μια διμοιρία ΥΜΕΤ. Στη μη υποχώρηση των συλληφθέντων από το αίτημά τους, μία ακόμα συντρόφισσα τραυματίστηκε ενώ άλλος σύντροφος έχασε τις αισθήσεις του και ενώ ανέβηκε στο χώρο των κρατητηρίων και η διμοιρία των ΜΑΤ που τους είχε συλλάβει και χτυπήσει νωρίτερα. Αργά το ίδιο βράδυ, μετά την ανυποχώρητη στάση των συντρόφων, οι έξι σοβαρότερα τραυματισμένοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκαν κακώσεις σε διάφορα σημεία του σώματος, ενώ μία συντρόφισσα έχει υποστεί ρωγμώδες κάταγμα στη λεκάνη από τον ξυλοδαρμό της στο βουνό.

Την επόμενη μέρα, Δευτέρα 30 Ιούλη, οι συλληφθέντες έφτασαν στα δικαστήρια αργά το απόγευμα, φωνάζοντας συνθήματα ενώ έβγαιναν από την κλούβα της αστυνομίας. Οι 150 περίπου αλληλέγγυοι που είχαν συγκεντρωθεί δεν μπορούσαν να έχουν οπτική επαφή με τους συλληφθέντες καθώς μπροστά τους είχαν παραταχθεί πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις και κλούβες κατάφεραν όμως να ενώσουν τις φωνές τους μαζί τους.

Ένταση επικρατούσε και στο χώρο έξω από την εισαγγελέα με τους συλληφθέντες να απαιτούν να μιλήσουν με συγγενείς τους και τους ασφαλίτες να τα έχουν χαμένα βλέποντας ανθρώπους που φορώντας χειροπέδες δεν φοβούνται ούτε σιωπούν, περιγελώντας κατάμουτρα την εξουσία τους.

Οι κατηγορίες που τους αποδόθηκαν είναι διακεκριμένες φθορές και διατάραξη κοινής ειρήνης. Μετά την ανακοίνωση της εισαγγελικής απόφασης για κράτησή τους μία επιπλέον μέρα ώστε να οδηγηθούν σήμερα, 31/7 στο αυτόφωρο, με την ηλίθια δικαιολογία ότι εκείνη την ώρα είχε κλείσει, οι 27 αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι συμφωνούν με αυτή την παράταση της κράτησής τους. Το κτίριο της εισαγγελίας δονήθηκε από τα συνθήματά τους «ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ» ενώ οδηγούνταν με χειροπέδες πίσω στις κλούβες, όπου δεν σταμάτησαν να φωνάζουν, μαζί με τους αλληλέγγυους αυτή τη φορά, ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ.

Οι μπάτσοι προσπάθησαν να αποκλείσουν την έξοδο συντρόφων από τα δικαστήρια, χτύπησαν με γκλομπ στο πλήθος των συγκεντρωμένων και έριξαν δακρυγόνα, κάνοντας την οργή των συγκεντρωμένων να ξεχειλίσει, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν συμπλοκές στην οδό Ευελπίδων, όπου στήθηκαν οδοφράγματα από φλεγόμενους κάδους σκουπιδιών, ενώ αρκετή ώρα αργότερα συνελήφθη ένα άτομο που περπατούσε στην οδό Πατησίων και του αποδόθηκαν κατηγορίες.

Στην Ασφάλεια που επέστρεψαν οι συλληφθέντες, απαίτησαν να παραμείνουν όλοι μαζί. Οι μπάτσοι που αρνούνταν κάτι τέτοιο δεν τους έβγαζαν τις χειροπέδες ενώ μπροστά στην αποφασιστικότητα και την αλληλεγγύη των συντρόφων, έστειλαν και πάλι στο χώρο των κρατητηρίων τα ΜΑΤ, χωρίς παρόλα αυτά να καταφέρουν να τους τρομοκρατήσουν. Έτσι μετά από αρκετή ώρα, αυτοί που τελικά υποχώρησαν ήταν οι μπάτσοι, και οι σύντροφοι κατάφεραν να παραμείνουν μαζί, στην ίδια πτέρυγα και με ανοιχτά κελιά όλοι τη νύχτα.

Μέσα από αυτή τη γιγαντιαία κατασταλτική επιχείρηση που στήθηκε μετά από μια συμβολική επίθεση στο καζίνο με κόκκινες μπογιές και την αναγραφή συνθημάτων με σπρέυ, καταδεικνύεται με τον πιο ωμό τρόπο η συνενοχή κράτους και οικονομικών αφεντικών όχι μόνο στο ολοκαύτωμα της Πάρνηθας αλλά και στο διαρκές έγκλημα της καταστροφής και της λεηλασίας της φύσης, ένα έγκλημα άμεσα συνδεδεμένο με την επιχείρηση καθυπόταξης της κοινωνίας. Καταδεικνύεται η λύσσα με την οποία προωθούν με κάθε μέσο το όραμά τους: έναν κρανίου τόπο, ένα νεκρό τοπίο καμένης γης και δολοφονημένων ζώων, ανθρώπων υποταγμένων ή σιδηροδέσμιων σε περίπτωση που αντισταθούν. Το όραμα ενός κόσμου όπου αυτό που φλέγεται και καταβροχθίζεται στο βωμό του κέρδους και του ελέγχου είναι κάθε τι ζωντανό, ελεύθερο και ανεξέλγκτο από την εξουσία και αυτό που επιβιώνει είναι ό,τι σπέρνει τον φυσικό και κοινωνικό θάνατο: τα καζίνο, οι επενδύσεις, τα φράγματα, τα αναπτυξιακά έργα, οι τσιμεντουπόλεις, τα εμπορικά κέντρα, οι κάμερες παρακολούθησης, τα εμπορεύματα…

Η σύλληψη και η δίωξη των 27 αγωνιστών ξεσκεπάζει κάθε υποκρισία των κρατικών αξιωματούχων για την δήθεν θλίψη τους για τα λαμπαδιασμένα βουνά και δάση, κάνει κομμάτια τις αυταπάτες για τα δήθεν «προγράμματα προστασίας» του δάσους που εξαγγέλλουν σε συνεργασία με τράπεζες και το ίδιο το καζίνο και καταδεικνύει πως το μόνο που τους ενδιαφέρει –είτε με την καταστροφή είτε με την ανάπτυξη -είναι η λεηλασία, η κερδοσκοπία και ο έλεγχος των ανθρώπων και της φύσης. Εκεί εντάσσεται και η επιχείρηση ιδεολογικής τρομοκρατίας, που περιλαμβάνει τη συκοφάντηση όσων αντιστέκονται με αδιανόητα σενάρια περί «αντάρτικου πόλης που καίει τα δάση», ώστε να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και να στοχοποιήσουν τους αναρχικούς – αντιεξουσιαστές, σε μία στιγμή που ο θάνατος που αντιπροσωπεύει η εξουσία είναι τόσο ορατός, με όλη τη χώρα να φλέγεται, ώστε υπάρχει αυθόρμητη κοινωνική οργή και γόνιμο έδαφος για να ριζώσει ένας ριζοσπαστικός λόγος απέναντι στο κράτος και τον καπιταλισμό.

Η στάση των 27 συντρόφων και συντροφισσών, η αποφασιστικότητα και η αγωνίστικότητά τους στέλνει στην κρατική καταστολή το μήνυμα πως ούτε οι ξυλοδαρμοί και οι συλλήψεις, οι απειλές και οι διώξεις μπορούν να σβήσουν το πάθος για ελευθερία, τον αγώνα απέναντι σε ότι καταστρέφει τη φύση και τις ανθρώπινες κοινωνίες. Ότι η αλληλεγγύη είναι πιο ισχυρή από την κρατική τρομοκρατία. Και αποτελεί μια έμπνευση για όλους εμάς, από κάθε σημείο και με οποιαδήποτε αιχμή αγωνιζόμαστε ενάντια στον εφιαλτικό κόσμο που χτίζουν το κράτος και τα αφεντικά σε βάρος της κοινωνίας και της φύσης, να συνεχίσουμε με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη αυτόν τον αγώνα.

Οι 27 είναι κάποιοι από όλους εμάς που δεν θα σιωπήσουμε, δεν θα φοβηθούμε δεν θα σταματήσουμε ποτέ να παλεύουμε, αυτοοργανωμένα και αλληλέγγυα, ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά, ενάντια στα εγκληματικά σχέδια τους.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!"

Και το φωτομοντάζ από το indy: